21 juli 2017

mijn eigendom jachtvrij !


De gele lijn is onze perceelgrens, groen is jachtgebied !

De digitale jachtplannen staan eindelijk online. Merci voor Vogelbescherming Vlaanderen om hiervoor te ijveren. Waarvoor ik vreesde, blijkt ook werkelijkheid: een groot deel van mijn tuin is illegaal ingekleurd als jachtterrein. Volgens de kaart zouden de jagers tot aan ons fietsenhok en de zwemvijver mogen komen knallen en als je pech hebt, een verdwaalde kogel of zo, wordt er geen bosduif geraakt maar een van je kinderen. Zo gaat de ballon hier niet op! Wijzelf en alle dieren moeten hier veilig kunnen leven.

Via de site schietinactie.be zorgt Vogelbescherming ervoor dat je eigendom terug jachtvrij wordt gemaakt. Dat zullen we eens snel gaan doen. Bedenking: het is toch godgeklaagd dat je als eigenaar je eigen grond moet gaan jachtvrij pleiten terwijl de jagers zo maar, zonder enige vorm van toestemming, jouw perceel mogen inkleuren als zijnde hun speelterrein.

-aanvraag ingediend-


19 juli 2017

trotse eigenaar Cubaans fototoestel

Mijn huisgenoten zijn gisteren thuisgekomen van hun reis naar Cuba. Hiermee is er een einde gekomen aan mijn 14-daagse vakantierust, die me heel goed heeft gedaan. Ze hadden straffe verhalen bij, heel wat foto's die met de smartphone werden genomen (zie Che hiernaast) en wat ziektes die heen en weer geloop naar ons toilet veroorzaakten. Veel vuile was ook. 't Belangrijkste dat ik onthouden heb: Cuba is een enorm groen en natuurrijk land en... de reis zou niks voor mij zijn geweest.

Mijn vrouw zou mijn vrouw niet zijn als ze ginds niet een klein beetje ook aan mij heeft gedacht. Samen met de kinderen heeft ze een Cubaans fototoestel voor mij gekocht, merkloos weliswaar, maar nog wel met een echt kijk-eens-naar-het-vogeltje-euh-vogeltje.



Het handzame toestel heeft een eindeloze, niet-functionerende flits.


Met een hendeltje kan je het "vogeltje" komen laten piepen.
Nu nog uitvlooien waar die geheugenkaart precies zit.

18 juli 2017

experiment

Hoornaar op appel
Ik ben aan 't experimenteren met rot en rottend fruit. Ik spies stukken fruit op de punten van de kastanjen omheining en kijk dan welke insecten daarop afkomen. De overrijpe pruim kreeg snel bezoek van een gehakkelde aurelia en de stukken appel kregen heel wat vliegen en gewone wespen als gast. De mooiste bezoeker was een hoornaar die ik minutenlang de appel te lijf zag gaan. Op een halve dag werd een volledig stuk appel opgegeten.


17 juli 2017

wat een jaap

De witte reus en de stadsreus die kende ik al. Maar het beest dat hieronder op het koninginnenkruid zit, zag ik nooit eerder. Geen hommel, ook niet terug te vinden bij de zweefvliegen. Gelukkig wist de medewerker van waarnemingen.be me uit mijn nieuwsgierigheid naar deze curiositeit te verlossen. Het is de stekelsluipvlieg, een van de allergrootste Europese vliegen. Dit jaar werden er op de natuurwaarnemingssite nog maar 3 waarnemingen gemeld. 




13 juli 2017

't is nog niet moeilijk genoeg

'normale' uitvoering landkaartje in de zomer
 Dan denk je 't intussen wel te weten: in de lente is het landkaartje oranje met zwarte vlekken en in de zomer zwart met wit en onderaan, twee onderbroken oranje strepen (foto boven). Tot ik vandaag in de tuin een exemplaar spotte met een mengvorm. Deze vlinder (onder) heeft de oranje tekening van de lentevorm. Als je de twee foto's met elkaar vergelijkt, zie je duidelijk het onderscheid. Speurwerk op het internet leert me dat deze mengvorm een gekend fenomeen is. Interessant is het wel want deze vlinder staat in geen enkele vlindergids. Weet je wat, het moet ook niet altijd té gemakkelijk zijn. Dat de beesten wat met onze voeten rammelen, moet kunnen. 

mengvorm landkaartje

Deze speciale kerel verdient wel een kadertje :)


© Ludo Rutten


12 juli 2017

een verdiep hoger


De bruidssluier is nooit een succes geweest daarom zocht ik iets beter om onze betonnen balk aan de inkomdeur in het groen te steken. Ik probeer momenteel iets nieuws uit. De druivelaar die bezoekers langs het inkompad begeleidt, ga ik proberen een verdiep hoger ook zijn gang te laten gaan. 10 dagen geleden monteerde ik een stevige bamboestok waarlangs de blauwe druif de balk met goot kon bereiken. Intussen is hij reeds tot daar geklommen en nu zijn we bezig met hem in de breedte te leiden. In het beste geval krijgen we er zo in de herfst een mooie herfstkleur bij en in de nazomer een halve voorgevel vol met trossen druiven. Moest het resultaat tegenvallen, is het met één knip met de snoeischaar zo weer 'hersteld'. 




stoute bomen


Dat ze hun bladeren en naalden laten vallen
tot daar aan toe

Maar als de bomen nu ook al gaan beginnen
met hun afval zo maar in de natuur te dumpen

- in een érkend natuurgebied nota bene ! -
dat is er toch over.

Gelukkig zijn er nog mensen
die alles opruimen.


toch een lichtpunt: regen.

Helemaal op het einde, zo rond 23.00 uur, werd de Vlaamse feestdag toch nog interessant. Toen begon het eindelijk te regenen, zo verfrissend!


Deze keer geen muggenpis, maar bakken water.
Iets waar de natuur, inclusief de vele tuinen, al lang naar snakt.


11 juli 2017

flauwe kul

Wat als de aarde écht rond was?


gefotografeerd aan de zijkant


zij kwamen even langs


1. Wesp op Echinacea pallida
2. Citroenpendelvlieg op Jacobskruiskruid
3. Een goudwesp
4. Een roofvlieg


10 juli 2017

duidelijke boodschap

Mooie affiche van Vogelbescherming Vlaanderen
Knap ontwerp. Morgen in De Standaard.

- ja, ik ben lid. -


intacte kringloop


Half juni zag ik een rozenbladwesp (foto onder), meer bepaald de Arge pagana, eitjes leggen in de bast van een wilde roos. De schijnrupsen van dit wespje zijn intussen geboren en ze smullen al heerlijk van de bladen. Deze kringloop van het leven tracht ik zo weinig mogelijk te verstoren. In dit geval zie ik geen enkele reden om in te grijpen want wilde rozen genoeg hier, meer dan Arge pagana's. Wie bomen mooi vindt, zeurt ook niet om een vallend blad. 



étude op tuba


Vlakbij de beschaduwde plek waar ik het kruiswoordraadsel van de dag invul, staan 2 grote struiken gewone kattenstaart. Ze staan naast de vijver, ook hun geliefkoosde plek in de natuur. Ik overdrijf niet als ik zeg dat er momenteel wel 15 tot 20 citroenvlinders er een bacchanaal in houden, mannen en vrouwen onder mekaar en de ene sekse niet onderdoend voor de andere. Het is overduidelijk dat de gewone kattenstaart dé wilde plant bij uitstek is voor de citroenvlinders. Op de vlinderstruiken zit ook een groepje en op de grote kaardenbol komt er af en toe ook wel eentje aperitieven maar in vergelijking met de wilde flower-power-fuif op de kattenstaarten is het daar eerder een klassieke avond, de première van de étude voor tuba van K. Almaan of zo.


sfeerfoto voor zover dat kan: de citroenvlinders dansen op en neer



Heb je niks anders te doen?


De eerste week van mijn vakantie zit er alweer op en ook de Cuba-reizigers zitten halverwege hun 'droomreis' van dit jaar. Ik ga nog een weekje zo goed als niksen en dan begin ik aan het scheren van de beukenhaag, wat toch een dag werken is. De voorbije droge en warme dagen had ik vooral oog voor de vele dieren die gast waren in onze tuin. Ze zijn een objectieve graadmeter in hoeverre je diervriendelijke tuininrichting ook werkelijk aanslaat. Maar evenzeer zeggen de waarnemingen iets over de gezondheid van een populatie, het klimaat en de omliggende natuurrijkdom. Allemaal heel boeiend. 

Ik hoor van andere mensen die ook natuurvriendelijk tuinieren dat het een prima vlinderjaar is en ik zie ze er vrolijk van worden. Vlinders, het doet duidelijk iets met de mensen. Vlinders-in-wording, de rupsen, dat is een liefde die nog wat moet groeien maar ook dat komt nog wel. De afgelopen weken zag ik 2 nieuwe soorten, met name de kleine ijsvogelvlinder en het bruin blauwtje. Het stimuleert een of ander gelukshormoon, dat voel ik in mijn lijf. 

Ik moet er alleen over waken dat ik me niet te zeer op zeldzaamheden ga richten want het zijn toch voornamelijk de courante vlinders die leven en kleur in de keet brengen. Het landkaartje bijvoorbeeld, met de lenteversie en de zomerversie, dat is toch een spectaculair natuurfenomeen. De lieveling, in de volksmond 'mot' genoemd zoals alle andere nachtvlinders, duikt hier ook regelmatig op. Niks bijzonders zou je zeggen, tot je dat beestje van nabij bekijkt: die dwarsstreep, die paarse afboording, die puntige hoeken. 

De laatste tijd bekijk ik al die opvliegende nachtvlinders met wat meer aandacht. Ze kruipen bijna altijd weg onder een blad maar ik vind ze wel. Ze hebben dan ook met een ietwat afwijkeling te maken.

een grijsbandspanner en de bruine molmboorder
Vervolgens dat klein grut op naam brengen. Dat is best een leuke hobby! Alleen die officiële namen al. Wie verzint het allemaal? Wordt daar lang over gediscussieerd? Komen er ruzies van? Wie beslist er uiteindelijk over? Want het is toch een beetje god spelen, dieren een naam mogen geven? Je merkt het al, ik krijg mijn tijd wel om. Of ik niks anders te doen heb? Natuurlijk wel maar nu even niet.


9 juli 2017

de kleine vuurvlinder


Een blauwtje met passie.
Voortuin, genietend van de zon.
Op jacobskruiskruid (aangewaaid maar erg geliefd door insecten)




8 juli 2017

nog te onbekwaam


Op dit moment ben ik nog te onbekwaam om de vele soorten hommels die hier de bloemen frequenteren juist te determineren. Zelfs met determinatiekaarten lukt het me niet. Maar ook zonder de juiste naam kan ik van het schouwspel genieten.  Ze zijn zodanig met de nectar in de weer dat ze nauwelijks oog hebben voor de andere hommels. Zelfs vlinders en hommels kruipen over mekaar als ware het beste vriendjes. Interessant op dit moment is om te zien welke bloemen nu wel of niet interessant zijn voor de hommels. De Virginische ereprijs is dit op moment de koploper. Daarnaast staan enkele Cephalaria gigantea (zie foto) en daar zijn ze ook zot van. Op sommige zonnige momenten tel ik tot dertig hommels die tegelijk druk in de weer zijn. Tel daar nog de vlinders en de zweefvliegen bij en je begrijpt dat Maria, die vanuit haar kapel alles vanop de eerste rij kan volgen, zich geen ogenblik verveelt. 


de grote rupsendoder

de grote rupsendoder
Tussen de vele hommels en vlinders kroop ook deze uit de kluiten gewassen wesp. Net als de andere insecten voedt de grote rupsendoder zich met nectar uit de Veronicastrum. Deze grote rupsendoder behoort tot de graafwespen. Het verticale nest wordt gemaakt in het zand. Zoals de naam aangeeft, verlamt de grote rupsendoder rupsen die ze vervolgens in het nest sleept. Er wordt een eitje bij de buit gedeponeerd zodat de uitgekomen larve meteen van een stevig ontbijt kan genieten. De meeste grote rupsendoders worden waargenomen tijdens de warme maanden juni, juli en augustus.  Dit jaar werden er nog maar 20 exemplaren ingevoerd bij waarnemingen.be, wat weinig is, zeker gezien de grote rupsendoder met zijn oranje-zwart achterlijf toch wel een heel opvallende verschijning is. Ook present waren een aantal stadsreuzen, die imposante zweefvlieg waarover ik al eerder schreef.