25 maart 2017

van voor en van achter


Tussen het herstellen van het ecoduct door, ben ik even met de kodak in de voortuin en achtertuin rondgewandeld. De solitaire bijen en de vlinders zijn erg in hun nopjes met de lentezon. De zwartkop liet zich even horen terwijl de tjiftjaf aanhoudend zijn twee-lettergrepig-liedje keelt. 

Op de fotocollage: de gehakkelde aurelia, de blauwe Anemone blanda, de rosse metselbij (vermoed ik), de witte Magnolia stellata, een citroenvlinder die nectar drinkt van de kleine maagdenpalm, met stuifmeel beladen bij op perzikbloesem, een bruine kikker, een zweefvlieg op dotterbloem en een van de vele dagpauwogen die thans rondfladderen.


16 maart 2017

eventjes de 'ster'


Magnolia stellata 'Rosea'
nog de enige Magnolia met open bloemen
maar er komen er nog aan .....


details Magnolia stellata 'Rosea'


15 maart 2017

tot de laatste snik


Gehakkelde aurelia die niet van opgeven wil weten.

Hoeveel vleugeloppervlakte heb je nodig om te kunnen vliegen?
Precies toch minder dan ik dacht.


hoi

bruine kikker
De pomp van de zwemvijver werd vandaag terug aangezet. De moeraszone, waar het water gefilterd wordt, werd ontdaan van al het rottend plantenmateriaal zodat er niet te veel voedingsstoffen in de vijver terechtkomen. Bij deze werkzaamheden is nabij contact met de bruine kikkers onvermijdelijk. Zij genieten ook al van de opwarmende zon. Sommige maken zich snel uit de voeten als ze mij zien en springen potsierlijk naar de nabijgelegen poel. Andere blijven stilletjes zitten als ware het stoere bewakers van de kikkerdril.

paartje bruine kikker

"Wat? Of ik de rugslag wil doen voor op de foto?"


12 maart 2017

weg met die 'bontjas'


Van alle magnolia's in de tuin staat de Magnolia stellata 'Rosea' het verst.
Het is ook mijn allernieuwste aanwinst. Deze roze stermagnolia vervangt de huizehoge
Robinia pseudoacacia die ik omwille van onze zonnepanelen
 jaarlijks een grondige snoeibeurt moest geven. Deze karwij leverde wel een hoop
rechte en duurzame palen en takken op maar het silhouet van de boom 
- ik zwijg dan nog van mijn eigen krakende botten en knoken-
was niet meer om aan te zien. Door deze snoei kwam de 'acacia' ook niet meer
tot bloei waardoor ik hem niet meer de moeite waard vond
om te behouden. De vervangende beverboom ziet er veel belovend uit.
De warme bontjassen worden momenteel afgeworpen en heel lang duurt
het niet meer tot de voortuin kan kennismaken met zijn nieuwe gast 
in volle glorie.


speenkruid


Doordat ik elk jaar broedknolletjes pluk van de speenkruidplantjes 
en deze in het wilde weg in de tuin verspreid, 
worden de speenkruidtapijten alsmaar groter.
Met het prachtige weer van dit weekend zijn de eerste
bloemen opengekomen. Tussen de krokussen en Helleborus
staan ze beeldig. Als het speenkruid openstaat, vliegen ook de
eerste overwinterende vlinders weer rond. De gehakkelde aurelia
is één van hen.


Gehakkelde aurelia op vlinderstruik (voor de lentesnoei)


11 maart 2017

heggenmus


heggenmus (gefotografeerd vanuit de keuken)

Vandaag ben ik begonnen met de eerste stukken lenteschoonmaak. Ik deed ook wat aanplantingen in het pas klaargemaakte vak nabij het prieeltje. Er vlogen heel wat vlinders rond. Ik zag citroenvlinders, gehakkelde aurelia's en dagpauwogen. In mijn buurt foerageerde een groepje staartmezen en tot mijn verrassing waren ook al 2 tjiftjaffen present. Onder de voedersilo zoekt een heggenmus gevallen zaadjes op de grond. Het is een knap vogeltje met een prachtig lied. Vanuit de keuken kon ik er een foto van maken.


In de zwemvijver zitten enkele bruine kikkers.



8 maart 2017

gratis wilde bijen

gratis bijenposters
Deze week ontving ik in een stevige kartonnen koker 2 grote posters van onze wilde bijen en bijenplanten. Via de digitale nieuwsbrief van 1001 voor biodiversiteit werd ik over dit interessant aanbod ingelicht. Deze posters zijn gratis af te halen in het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (na een seintje naar biodiversiteit@naturalsciences.be).

Wil je ze graag, zoals ik, via de post ontvangen, dan kan dat mits betaling van de verzendingskosten. Gelieve dan eveneens een mailtje te sturen naar hetzelfde adres waarna de concrete onderrichtingen volgen. (Ik heb 7, 12 euro betaald, een koopje.)


verse dril

eitjes van bruine kikkers
Gisterenavond vond ik de eerste kikkerdril van het jaar in de tuin. Elf klompen om precies te zijn. De bruine kikkers kozen voor het poeltje dat in verbinding staat met de zwemvijver. Mijn ervaring is dat heel wat eitjes daar uitgroeien tot dikkopjes maar eens deze het wagen om de zwemvijver te ontdekken, belanden ze in de kelen van de goudwindes. Daarom schep ik de klompen een van deze dagen in een emmer om ze in een veiligere poel te zetten. In deze poel is ook een ondiep gedeelte waar het water snel opwarmt. De kikkers zijn wel redelijk klokvast: de waarnemingen voorgaande jaren waren op 9 maart en 10 maart.


4 maart 2017

kwartet van de dag


Magnolia wilsonii
Hamamelis x intermedia 'Angelly'
Magnolia fogii 'Jack Fogg'
Berberis thunbergii 'Admiration'

en ... vandaag heb ik weer wat gras ingeruild voor een borderzone
met de bedoeling om wat meer kleur te creëren aan het bosprieel.


Omgespit, wat gedroogde koeienmest ingeharkt en afgedekt met een mulchlaag.
Weer 4 m² minder gras afrijden. :)


3 maart 2017

El Olivo

de filmaffiche van El Olivo
De wederhelft haalt regelmatig DVD's in onze bib. Zo af en toe zit er een pareltje tussen die me raakt. El Olivo (2006) is voor mij zo'n film. Een 2000 jaar oude olijfboom wordt door een Spaanse familie met geldzorgen verkocht aan een Duitse, niet onbesproken firma die hem als blikvanger in de bedrijfshal heeft geplaatst. De monumentale boom wordt tevens als logo gebruikt. De perfecte 'greenwashing' maar voor de boom een zielig eindstation.

De opa van de familie heeft zich altijd verzet tegen de verkoop van de olijfboom. Hij vindt dat zo'n eeuwenoude boom geen 'handelswaar' is en ook niet het bezit is van één generatie. Sinds de uitgraving en de wegvoering van de olijfboom is hij beginnen treuren en wegkwijnen. Het rouwproces is zo intens dat hij niet meer praat en eet. Enkel de kleindochter begrijpt wat er precies aan de hand is en zet daarom een reddingsactie op touw om de boom terug te halen.

(Opgelet: het einde wordt verklapt.) In gezelschap van een oom een vriend weet ze de olijfboom te vinden. Via sociaal media krijgen ze steun van actievoerders en ook de pers is aanwezig. Helaas is van enige medewerking vanuit het bedrijf geen sprake en als dan ook nog een telefoontje vanuit Spanje het droeve nieuws brengt dat opa overleden is, bedenkt de kleindochter het haalbare idee om een gezonde tak van de boom  mee naar huis te nemen.

Zoals ze van opa geleerd heeft, ent ze deze tak op een onderstam en wordt de nieuwe nazaat op de plek geplant waar ooit de hoofdrolspeler van deze film gestaan heeft. De tot inkeer gekomen familie belooft om voor deze prille nazaat beter te zorgen dan voor de verkochte kolos, erfgoed dat nooit de familiegrond had mogen verlaten.

De kleindochter leert van haar opa hoe ze een olijftak moet enten
'The Olive Tree' met als ondertitel 'Never lose touch with your roots' moet je als natuur- of bomenliefhebber zeker gezien hebben. Het is een onderhoudende film waar zeker en vast een traantje komt bij kijken. Met geld is in deze materialistische wereld helaas alles te koop - de olijfbomen worden met de duizenden gerooid om gekneld in plastieken kuipen in tuincentra gesleten te worden (veel daarvan geven binnen de 10 à 15 jaar de geest) - maar deze film wijst er terecht op dat de meest belangrijke zaken in het leven niet in geld uit te drukken zijn. 

Zelf heb ik het ooit ook meegemaakt dat een prachtige zomereik, één van de mooiste van ons dorp en zelfs ingetekend op een beschermingsbesluit, op een dag omgelegd werd. Toen ik me hierover ging bevragen op het gemeentehuis, kreeg ik het droge antwoord: "de boom was kaprijp". Van bewondering of respect was geen sprake. De reus was niet meer dan enkele kubieke meters hout. Dan zwijgen we nog over die vervelende vallende bladeren .... .



2 maart 2017

fan van verteringsprocessen

Elfenbanklje in detail
Bovenstaande foto stond reeds in mijn meest recente collage maar de kleurenpracht verdient het om in groot formaat getoond te worden. Elfenbankjes, ik ben er fan van. In de tuin liggen heel wat dikke takken van wilg en stukken boomstam van Amerikaanse eik. Het is echt de moeite waard om regelmatig eens gaan te kijken hoe het zit met het wegteren van dit dood hout en hoe zo'n pril elfenbankje uitgroeit tot een kunstwerk waar heel wat edelstenen jaloers op zijn. Het is ook dit proces dat ik beoog met mijn steenuil-project in een bewerkte inheemse vogelkers (Prunus padus).

Een hele rij op Salix
en zo 'leeft' deze afgewaaide wilgentak op een bijzondere manier verder.


1 maart 2017

binnenkort in de brievenbus

foto: Dirk Camps (met mijn kodak)

Groen Tessenderlo is terug tot leven gewekt en dat is een goede zaak. Ik duim voor ze en hoop dat de komende gemeenteraadsverkiezingen eindelijk eens nog eens wat groenen naar het Loois gemeentehuis sturen. Het is geleden van 1994 dat de ecologische stem er nog gehoord werd. Tot op heden blijf ik, jammer genoeg, de enige 'groene' * die ooit in het muffe Tessenderlo verkozen werd. Daarom is het niet zo verrassend dat de redactie van het nieuwe krantje me onlangs kwam opzoeken voor een babbel en een korte reportage. Ik was aangenaam verrast door de invalshoek: mijn ecologische tuin en de blog waarmee ik toch al meer dan 12 jaar een piepklein hoekje van het wereldwijde web kleur geef. Nu ben ik natuurlijk benieuwd hoe het er op papier gaat uitzien. 't Boerenbelang overtreffen is evenwel onmogelijk, dat was een huzarenstuk.

(* De verkiezingen van oktober 1988 leverde 1 zetel op voor Agalev. Onze campagne kostte in die tijd 15.000 frank of zo'n 375 euro.)


Onze groep van 1988


28 februari 2017

prille lente


Zonet even door de tuin gewandeld. Koud, nog niet aangenaam.
Toch al mooie kleuren te vinden. 
Voor de blog even een collage gemaakt:

Midden: Hamamelis x intermedia 'Sunburst'
Rechtsboven en zo met de klok mee:

- vers elfenbankje op rottende eik
- Viburnum bodnantense 'Dawn'
- Helleborus ??
- Mahonia x media 'Charity'
- Helleborus orientalis 
- Scilla mischtschenkoana
- Helleborus argutifolius
- Monnikskap (altijd een van de eerste die komt piepen)
- Winterjasmijn
- Alchemilla mollis (vrouwenmantel)
- Helleborus orientalis
- Cornus mas (gele kornoelje)


Aangenaam als er een kerstroos verschijnt waar je dat niet verwacht.



zo lust iedereen witloof

een schep uit de ovenschotel

Echt bitter smaakt de witloof van tegenwoordig niet meer. Toch krijg ik het hier aan geen enkel gezinslid verkocht. Tot ik, al improviserend, een veggie-ovenschotel prepareerde die wat op groentenlasagne geleek en meteen zo lekker werd bevonden dat 2 dochters een grote portie meenamen naar hun kot. Ik heb natuurlijk verzwegen dat er witloof in zit en -gezien de voortkabbelende stilte- neem ik aan dat ze het nog steeds niet doorhebben.

Deze ovenschotel is heel gemakkelijk te maken. Als ik het kan, kan iedereen het.

De diepe kom werd gevuld met 2 lagen. De onderste laag waren resten gekookte aardappelen en champignon-roomsaus die ik door mekaar mengde. Hierop strooi je verbrokkelde sojaburgers ('miniburgers') en wat gemalen kaas. Ik gebruikte wat in huis lag: een zak met een mengeling van Grana Padano, Gouda en Emmenthal.

De tweede laag bestaat uit in een pan gaar gestoofde witloof (2 stronken) en 1 grote zoete patat die in kleine fritjes werd gesneden. Ik kruidde dit af met peterseliezout, wat peper en natuurlijk muskaatnoot.

De gevulde schotel werd overgoten met bechamelsaus (op basis van roux en 2/3 sojaroom en 1/3 melk), verrijkt met 1 ei en een halve zak van dezelfde kaasmengeling. Als de saus klaar is, meng ik er nog fijn gesneden ajuinpijpjes door. Tenslotte zet je de schotel 20 tot 25 minuten in een hete-lucht-oven op 180 °C. Proberen maar.


19 februari 2017

't loont



De 50 krokusbollen die ik vorig jaar in de grond stak tonen intussen de eerste bloemen. Met een afgebroken borstelsteel werden de gaten gemaakt, vervolgens het bolletje erin en tenslotte werd met de voet de opening terug dichtgemaakt. Veel simpeler kan het niet. Wel een beetje werk maar 't loont. Ze zorgen reeds vroeg in het jaar voor kleur en de nectarzoekende beestjes hebben er een halte bij. Ook de winterakonieten staan momenteel beeldig.  In de uitverkoop kocht ik ook 5 sieruien, de vuurwerkachtige Allium christophii (sterrenlook). Ik denk dat het blogger Menck was die me ooit de suggestie deed. Ik ben benieuwd wat het gaat geven en hoe lang het duurt eer ze 't begeven. Dat hun bloemen knap opgebouwd zijn, staat buiten kijf. De titel 'Star of Persia' verdien je niet zomaar.


winterakoniet tussen eikelnapjes



12 februari 2017

hier ben ik weer


Ik denk niet dat het voor de emmer is dat de reiger juist landde. Bij mijn weten poetsen reigers geen vensters en om patatten van 't veld te rapen is het nog wat vroeg. Neen, het ijs op de vijver is gesmolten waardoor de oranje silhouetten van de goudwindes weer goed zichtbaar zijn. Zo'n lekkere (biologisch geteelde) vis kan er bij de reiger altijd in. 


Een Shipova bij onze veldkapel


De sneeuw is intussen reeds weg en ze voorspellen een namiddag van 8° C. Toch wil ik de foto van onze veldkapel even tonen omdat zij, met het verwijderen van een pruimenboom, een meer prominente plek in het tuinbeeld heeft verkregen. Ook het pad ernaar werd verbreed. Interessant voor de bomenliefhebbers is dat de pruim vervangen werd door een botanisch buitenbeentje, met name een X Sorbopyrus auricularis ook gekend als een Shipova. Dat je een appel met een appel kunt kruisen, een peer met een peer of een roos met roos is nogal evident. Deze Shipova evenwel is een kruising tussen een wilde peer en een meelbes. Zo'n intergeslachtelijke kruisingen hebben een grote x vooraan hun wetenschappelijke benaming. De vrucht van deze zonderlinge boom is een kleine, zoete en eetbare peer. Ik vond deze boom bij Dirk Benoit van kwekerij Pavia in Deerlijk.