22 september 2014

Fotowedstrijd "Blauw in de natuur"

"We kregen dit jaar 235 foto’s toegestuurd voor de fotowedstrijd “Blauw in de Natuur” van Natuurpunt Limburg. Daar hebben drie professionele fotografen en één vrijwilliger hun over gebogen. Onafhankelijk van elkaar, beoordeelden ze de foto’s op scherpte, licht, kleur (blauw), compositie, inhoud en schoonheid. Hun mening is niet altijd unaniem en ligt soms ver uiteen. Over smaken valt dan ook niet te twisten… . Uiteindelijk hebben we 41 foto’s overgehouden, die de beste beoordelingen kregen. Proficiat, uw foto “DSC08496b-001” is één van de 41 geselecteerde foto’s. Maar werd niet geselecteerd voor de tentoonstelling (niet bij de laatste 26 geëindigd). Wordt wel tentoongesteld op gewoon fotoformaat."


foto genomen nabij Groot-Loon
(verscheen eerder op deze blog)


bezet

Onze zitbank van Amerikaanse eik is voorlopig bezet. Geen plaats meer. Niet dat ik het erg vind:





21 september 2014

ecowoning


slakjes en paddenstoelen

slakje (1 cm) op stekelige stengel van kaardenbol

slakje op herfstblad

Het vochtig weer is niet alleen voor de nieuwe generatie huisjesslakken het moment om zich te laten zien. Ook voor sommige zwammen is dit dé gelegenheid om hun vruchtlichamen (paddenstoelen) bovengronds tot rijping te laten komen. De mooiste groep die ik dit seizoen tegenkwam, waren deze zwavelkopjes. Ze groeiden op een boomstronk in een heidegebied. Ze lijken wat op de tentakels (en ogen) van de slakjes.


groep gewone zwavelkopjes

Nog iets dat ik vandaag in onze tuin ontdekte: één van de terracotta potten die ik ingegraven had met de bedoeling om er hommels in te lokken kreeg een andere huurder, een slijmerig geval maar even welkom:



20 september 2014

oranje luzernevlinder


Een korte heidewandeling doorheen Gerhagen-Pinnekenswijer (Tessenderlo) leverde heel wat pantserjuffers en heidelibellen op. Daar had ik me ook aan verwacht. Het opvliegen van een middelgrote oranje vlinder was dan wel een verrassing. Het behoefde enig sluipwerk om deze dagvlinder dichtbij te benaderen. Zo goed als liggend op mijn buik - er was toch geen ander volk te bespeuren - lukte het me om enkele foto's te maken vooraleer de vlinder weer wegvloog. Het was de eerste maal dat ik deze soort in de vrije natuur zag maar ik had, gezien de zilveren vlek in de achtervleugels, een grote zekerheid dat het hier om de oranje luzernevlinder ging. Dit bleek achteraf ook te kloppen. Deze luzernevlinder is een trekvlinder die ieder voorjaar vanuit Zuid-Europa naar onze contreien komt gevlogen.


Ook tegengekomen: vrouwtje van "zwervende heidelibel" (Sympetrum fonscolombii)
kenmerk: blauwe ogen



De struikheide staat nog in bloei


19 september 2014

17 september 2014

de bierproever


Diest, De Bierproever (nabij Park Cerckel)

Een dagje sociaal verlof bracht me vandaag in Diest. Terwijl de dochter in het ziekenhuis was, trok ik voor een wandeling door de Demerstad. Nabij het Park Cerckel trof ik de Bierproever aan. Diest is altijd een thuishaven geweest voor tal van bierbrouwerijen. Het Diestse Gildenbier is je ongetwijfeld niet onbekend. Ik ben al vaker langs het standbeeld gepasseerd maar nu de wilde wingerd zijn prachtige rode herfsttinten aangenomen heeft, leek met het vastleggen van de Bierproever aanlokkelijker dan ooit. De middagzon was al ietsje te fel maar nog binnen aanvaardbare grenzen.


ochtendwandeling




16 september 2014

ik vergeet het nog te vaak....


Reminder voor op mijn bureau
(vrij te kopiëren want het kan veel mensen helpen)




zonnehoed met opgerolde petalen


Rudbeckia subtomentosa 'Henry Eilers'



14 september 2014

openhartig



't Is hier een tijdje kalm geweest. De reden hiervoor moet je niet ver gaan zoeken: na 2 jaar volledige loopbaanonderbreking ben ik weer fulltime aan de slag gegaan. Vol goesting, een opgeladen batterij en een oneindige vracht positivisme. Toch is het snel misgelopen. De dienst die ik zorgvuldig en op enkele jaren tijd met behulp van mijn dierbare collega's had opgebouwd, blijkt nu met een bot hakmes bewerkt te zijn. Ik ben compleet van mijn melk, verbijsterd en sprakeloos. Boos ook, iedereen vindt graag zijn huis terug zoals hij het heeft achtergelaten. 


Details bespaar ik u, dat zijn interne zaken. Maar dat we met  minder volk (2/3) hetzelfde werk moeten gaan verzetten zal menig arbeider bekend in de oren klinken. Het werkvolk - hier niet voor niets de "witte negers" genoemd- werd ingekrimpt, en de werkdruk navenant verhoogd. In plaats van een solide personeelsdriehoek vond ik een tol, balancerend op zijn puntje, klaar om om te vallen. In plaats van een team van drie enthousiaste leerlingenbegeleiders zit ik nu vaak alleen. Samen met mijn 2 kapotte printers en een PC die doorgaans als decoratie in meubelzaken wordt gebruikt. Wie er precies voor verantwoordelijk is weet ik niet, maar in zijn plaats zou ik beschaamd zijn. 


Van mijn arts moet ik het kalmer aanpakken. Een burn-out of een depressie is geen lachertje. Twee jaar had ik er voor nodig om eruit te geraken en dan dit. Nog harder werken! Daarom zie ik momenteel geen andere oplossing dan om te schakelen naar een overlevingsstrategie. Het ligt niet in mijn aard maar het moet. Loyaliteit heeft ook grenzen. Wie me dood nijpt, moet geen knuffel verwachten.

 "Je moet vaker neen zeggen Ludo, het rustiger aan doen, je gezondheid gaat voor, ga alleen om met verstandige en warme mensen, focus op je kerntaak,  geef je grenzen aan, doe wat je denkt dat goed is want meestal IS dat ook het beste !" Goede raad genoeg.  Maar mag je er niet van uitgaan dat bazen daar automatisch oog voor hebben? 



Gelukkig zijn er nog de leerlingen, mijn collega's (lees lotgenoten, elk met zijn eigen ongelofelijke verhalen en belevenissen) en de rustgevende natuur. Als er iets is dat me goesting geeft om terug te bloggen dan is het dat laatste wel. Maar het wordt me niet gemakkelijk gemaakt. Integendeel. Elke dag keer ik huiswaarts met koppijn en veel kopzorgen. Voor de leerlingen gelden leefregels, zoals respectvol met elkaar omgaan, maar het zijn precies zij niet die opgevoed moeten worden.  Ik kan me ook vergissen natuurlijk of het verkeerd zien. Genoeg gezaagd nu en tot volgende keer. 

Foto's collage: mannetje citroenvlinder op Aster 'Asran', ons roofdier, Roos 'Burgundy Ice' en een houtpantserjuffer.
Verder: vrouwtje citroenvlinder op Helianthus 'Lemon Queen', gehavend landkaartje op Sedum en parende slakken.


29 augustus 2014

1/2000ste van een seconde

't Is nog niet helemaal zoals ik wil maar op sluitertijd 1/2000 van een seconde (uit losse hand) ziet de vliegende glazenmaker en zijn vleugelslag er zowat uit zoals ik wil. Met een statief was het wellicht nog iets scherper geweest maar oefening baart kunst. Volgende keer beter. De bloedrode heidelibel is wel fijn gedetailleerd maar dat was niet moeilijk. Dat mannetje kwam gewoon naast me zitten en verroerde zelfs niet als ik mijn compact 30 cm boven zijn lijf hield. Af en toe kwam er een koppeltje bloedrode heidelibellen langs waarbij het vrouwtje zo nu en dan een eitje deponeerde in het water.





27 augustus 2014

ice bucket challenge


....dat lachje op 't einde (hahaha)


uitzonderlijk schoon moment

Na een halve minuut terug losgelaten, hopelijk gaat het verder goed
met dit aardig muisje.





grandioze gymnastiek

koppeltje houtpantserjuffers met ei-afzettend vrouwtje (foto vergrootbaar)


Als de herfst ontegensprekelijk te voelen is, komen hier de heidelibellen en de houtpantserjuffers in actie. Intussen weet ik waar deze pantserjuffers te vinden zijn. De mannetjes zitten aan de rand van de zwemvijver, heel vaak in uitgebloeide toortsen. Als ik een ei-afzettend koppeltje wil zien, moet ik me vlakbij de perzikboom positioneren. Enkele takken hangen boven de zwemvijver en gegarandeerd dat daar het vrouwtje, vastgehouden door het mannetje, de eitjes in de bast legt. Voor elk eitje boort ze hiervoor met haar legboor een gaatje door de zachte schors. Zoals op de foto goed te zien is, gebeurt deze ei-afzetting middels grandioze gymnastiek. Het vrouwtje plooit haar achterlijf 2 x in een hoek van 90 graden zodat de legboor loodrecht op de tak kan geplaatst worden. Ik zie ze graag bezig. Niet zelden zie ik op een tak 2 of 3 koppeltjes tegelijk in actie.